AĞLAMA KRİZLERİ

Ahmet Tuna biraz akıllandı,emziği bıraktı rahatladık derken 2 gündür saç baş yolduruyor. Ağlayarak uyuyor ve ağlayarak uyanıyor.Gece yarısı uyanıp kaldığı yerden ağlamaya devam ediyor.Neren acıyor,neren ağrıyor,dur masal anlatayım,hadi dua edelim derken zar zor uyuyor yine.Tabi ben yeter artık ! diye kızınca bu sefer babaa! diye ağlıyor.Bu çocuk bana düşman ben gırtlaklıyorum sanki onu.Hasan'da sabırlı sabırlı gel babacım diyor, benim saçlar diken kiken.Bizim yatak oldu 3 kişik,yeter ki uyusun aman diyorum ama sıkıldım doğrusu. Çocuk büyütmek sabır işi, bir an önce şu ağlama krizlerinin bitmesini istiyorum. Hayırlısı artık Allah başka dert vermesin diyip susuyorum.

EMZİĞİ BIRAKIRKEN

Emziği nasıl bıraktıracağım konusu beni düşündürüyordu, son zamanlarda uykusunda hep emzik emer olmuştu ve arabada giderken’ emmi emmi’ ( emzik )  diye ağlıyordu, bizde yolda giderken veriyorduk hep. Artık o günler eskide kaldı, çok eski değil gerçi 10 gün öncesinde. Artık emziği bıraktık. Şöyle oldu Kasım’ın son haftasında hastalandı broşiolit geçirdi, hava vermek zorunda kalındı. Şuan iyi ilaçlarını kullandı inşallah tekrarlamaz. Bize getirisi emziği bırakmak oldu. Ciğerleri dolu olunca nefes almakta zorlandı o sırada emziği attı istemedi.S onra hastanede kan tahlili, ciğer filmi derken biraz korktu sanırsam. Bende emziği vermedim” doktor aldı, bize bir daha vermedi “dedim. ”Ahmet Tuna artık emzik emmesin dedi “ dedim, ”yoksa yeniden kan alabilir” dedim.( Burası biraz korkutma oldu ama çok üstelemedik) Öyle deyince bir şey demedi,iyileştikten sonra emziği aklına gelince İlk 3 gün biraz zor geçti her gece oturdu ağladı, uyurken biraz zorlandı. Aklına gelince sessiz sessiz “emmi” diyordu yavrum benim birde bana bakıp gülüyordu yanlış bir şey dediğini anlar gibi JArtık eskisi gibi aramıyor, arabada giderken biraz sıkılıyor henüz ona tam alışamadı ama genel olarak unuttu. Geçen hafta sonu hava çok güzeldi parka gittik, bebek arabasıyla giderken aklına geldi, eski alışkanlık işte biz bile bir şeye alışırken zorlanıyoruz, onu anlamaya çalışıyorum.

 

Yazdan kalma bir fotoğraf,emzikli fotoğraf arayınca bunu bulabildim.

Emziği de bırakınca iyice büyüdü sanki,bütün her şeyi söyleyebiliyor nerdeyse.Kitap sevgisi devam ediyor,birde İPad sevgisi var tabi.Sabahları hemen İPad’ten  bir şeylere bakıyor.Hayvan sesleri  oyunu yok Kuka,Luli,birde abi bunlar İPad’i görünce ilk bakmak istedikleri oluyor. Babasının oğlu diyorum bilgisayar sevgisi de ona benzemiş J

 

Üste ki fotoğrafla karşılaştırınca burda ne kadar büyük geldi gözüme :)

17. AY

Uzun zamandır yeni bir şeyler yazamadım,bir yorgunluk bir boşvermişlik hissiyatındayım sanki.

Ahmet Tuna, hop hop zıp zıp bir çocuk oluverdi.Bana yaşattığı güzel duyguların tarifi olmaz.Allah onu bana çok sevmem için vermiş diyorum,bir çocuğu doya doya sevmenin tadını çıkarıyorum onunla.Bana sarılıp anne demesi bile beni mutluluktan uçuruyor.Birlikte neler yapıyoruz, yazamadığım bayatlayan anılarımızda var tabi J Ben işten döndüğümde kapıda karşılıyor beni biraz naz yapıyor önce mız mız oluveriyor.Benim onunla oynamamı istiyor, istediği yere götürüyor bir şeyler anlatmaya çalıyor.Kelime hazinesi baya gelişmiş durumda yakındır cümle kurması.Hayvan sevgimiz devam ediyor özellikle kedilere karşı ,her gece uyumadan önce kedi masalı anlattırıyor.Kucağıma geliyor ve kedi diyor.Bende içinde renkler olan,oyunlar olan masallar üretiyorum kedi ve arkadaşları J Masalın sonunda kedi ve arkadaşları dişlerini fırçalıyorlar,pijamalarını giyiyorlar ve yataklarına yatıyorlar. Anneleri iyi geceler diye öpüyor onları,sonra yorganlarını üstlerine çekip uyuyorlar.”Şimdi de Ahmet Tuna’nın uykusu geldi Ahmet Tuna’da uyuyacak “diyorum ve hemen yastığına yatıyor.Onunla her an keyifli.Masal anlatırken ona da bir şeyler soruyorum.Mesela, masalda saklambaç varsa “kedi sence nereye saklanmıştır” diyorum “yok” diyor. Mesela renkli bir oyun oynuyorlarsa şimdi hangi rengi söylesin diyorum cevap “hıı” oluyor J Renklerle ilgili masalda sevdiği bir oyuncağı tarif ediyorum onun rengi işte diyorum. Kırmızı bisikleti var, kırımızı derken hani bisikletin var ya kırmızı o renk diyorum. Bütün hayvanları tanıyor seslerini biliyor,özellikle öğrettiğimiz bir şey değil aslında kitaplarında ki hayvanlara bakarken sesleri çıkarıyorduk, sesli kitabı var bir tanede. Bütün öğrendiklerini birbirine bağlıyor bir şekilde. Bir kere parktayken ahtapot resmi gördü,bende” ahtapot, bak bir sürü kolu var” dedim.”Denizde yaşar Ahtapot” dedim.Haftalar sonra bir yerde ahtapot gördü ve ahtapot dedi. Beni şaşırtabiliyor bazen.Nerden bildi şimdi bunu diyorum.Kitap görünce oku diyor.Harflere A-B-C diyor.İnşallah değişmez de okumayı seven bir çocuk olur.Dualarım bahtının güzel olması ve hayırlı bir ömrü olması için.Allah iyi insanlarla karşılaştırsın inşallah.Ben şimdiden duamı edeyim bir anne olarak.

                                                        A-B-C'leri ile oynarken :)

                                              

16. ayını bitirdi 17. Aydan gidiyor kendileri, bizde onunla beraber büyüyoruz işte.Uzun zamandır yazmayınca böyle iç dökmek gibi oldu,bir daha anılar bayatlamadan yazacağım inşallah J

İlkler

Bir annenin az önce öpüp kokladığı,gözünden sakındığı çocuğunun başkaları tarafından kaçırılma hikayesini duyduğumuzda tabi ki üzülüyoruz. Ateş düştüğü yeri yakıyor, annenin içi hep aynı yanıyor.Dün akşam Ahmet Tuna’yı evin içinde kaybedince hemen çocuklarını kaybeden anneler aklıma geldi. Allah’ım kötü insanlardan korusun tüm çocukları.

Gelelim bizimkine dün annemde Ahmet Tuna ile oynuyorduk sonra odadan çıktı annemin yanında sandım önce, Ahmet Tuna dedim biraz bekledim gelmedi.Sonra baktım ki annemin yanında değil.Bütün odalara bakmaya başladık Ahmet Tuna diyoruz bir yandan,evin içinde bir yerlerde olduğu kesin ama o an onu görememiş olmak beni panik yapmaya yetti.Sonra bulduk tabi wc ile lavabo arasında ki kapıyı kapatmış arkasında durmuş bakıyor.Yavrum benim seste vermiyor az da olsa bir panik havası oldu evde. Dün bir ilk daha oldu Ahmet Tuna’ya banyo yaptırdıktan sonra saçları ıslakken aldım makası elime gözüne giren saçlarını yana doğru kestim.Böylece bebeklik saçını ilk kez kesmiş olduk.Güzel oldu çirkin durmadı,arkada ki saçları lüle lüle duruyor hala.Şu kış da böyle geçsin yaza doğru arka kısımlara da bir el atarız.Benim oğlum her zaman yakışıklı olur zaten J

Hafta Sonu

Bu hafta sonu koca yaz boyunca bu gün şu gün derken gerçekleştiremediğimiz köyde kalma planını gerçekleştirdik. Havaların artık sonbahar geldi üşütürüm sizi dediği bir Cuma akşamı ve Cumartesi günüydü. Bizim havamız güzeldi ama, bir arada olduğumuz keyifli anlar yaşadık. Benim açımdan keyifli olduğu kadar Ahmet Tuna açısından da öyleydi. Kuzenleriyle eğlendi, oynadı, gezdi.

Babaannesi ve dedesini anneannesi kadar sık görmediği için biraz uzak duruyordu biraz uzun durunca daha çok alışmış oldu. Bu da babaannesini mutlu etti tabi. Artık çocuklara karıştı o da onlarla koşturuyor. Daha çok abileriyle ve ablalarıyla oynuyor. Miray'ın hayranı kucağına yatıyor gıdıklıyor. Yavrum benim ne çabuk büyüdün sen. Ne zaman Duru kadar olacak diyordum Ahmet Tuna bebekken, aralarında 10 ay var o zamanlar çok belli oluyordu tabi, ama şimdi Ahmet Tuna yapı olarak Duru kadar duruyor maşallah. Seneye kimse tutamaz onları.

Ahmet Tuna çoğu zamanını anneannesinde geçirdiğinden ve hafta sonu da sürekli evde durmadığımızdan Ahmet Tuna'nın keşfedecek yerleri sınırlı oluyordu. Bu Pazar hep evdeydik(m),Ahmet Tuna bir ara babasıyla parka gitti dönüşü muhteşem oldu. Bu gün pek bir kudurdu evde, babasıyla yuvarlanmalar bizi ısırmaya çalışmalar mutfakta da açmadığı kapak kalmadı, daha önce de açıyordu tabi biraz bakıp tamam şimdi kapatalım deyince kapatıyordu leğenlerin olduğu dolabı karıştırıyordu  daha çok ama bu sefer çaydanlıktan tutun tencerelere kadar kapaklarını açtı kapattı.

Ben bir yeri topluyorsam arkamdan yine bir yerleri karıştırdı. Merakı geçince yerine koydu kapattı neyse ki. Ahmet Tuna evdeyken hiç bir iş yapamayacağımı bir kez daha anladım.
Fazla samimiyette iyi olmuyormuş, hep evde olsam Ahmet Tuna ile aramız açılacak demek ki dedim. Şimdi de özlüyorum tarifsiz. Hele hafta sonundan sonra ilk iş günü burnumda tütüyor.

Bir hafta sonu daha biterken ve ben çayımı yudumlarken yazdım bu yazıyı. Fotoğraflardan da anlaşılacağı gibi Ahmet Tuna açısından gayet renkli bir hafta sonuydu. 

14 Aylıkken

14 ayı geride bırakırken Ahmet Tuna’nın artık bebeklikten çıktığını yüz hatlarının ve hareketlerinin  çok değiştiğini gözlemleyebiliyorum.  Yavaş yavaş konuşmaya çalıştığı, kelimeleri tekrar ettiği ve taklit etmeye başladığı bir dönemdeyiz. Çevreye daha çabuk uyum sağlayabiliyor. Yaşıtlarıyla hemen iletişime geçmeye çalışıyor.Kendinden büyüklere “abii” demeye başladı. Geçtiğimiz hafta ilk kez baba dedi. Babasına anne demeyi tercih ediyordu nedense J” annii ve babii” diyor .Nereye gidiyoruz diye sorduğumda “dede” diyor,bazen de” anane” diyor.Çünkü her sabah dedesiyle anneannesine gidiyor. Eğer babasıyla parka gitmişlerse nereye gittiniz babanla diyorum “gargi” diyor. Yani Gargamel J Hani şu şirinleri kovalayan Gargi var ya, kendisi bizim parkta duruyor şirinleriyle beraber.

Bütün meyvelere “armu” diyor.Yani armut.Ha bide “mu” var,yani muz. Büyüdü de derdini anlatmaya çalışıyor.Susadıysa “fu” diyor.Uykusu geldiyse “nenni” birde “emmik” yani emzik. Eğer dışarıdaysak çantamı karıştırmaya başlıyor emziğini bulmak için. Emziği daha bir önemli olmaya başladı gibi,bıraktırmak için birkaç ay daha beklemeyi düşünüyorum. O dönem nasıl geçer şimdi düşünemiyorum, belki uyur emziksiz ama gece uyanınca ağlar eminim.

Ahmet Tuna bu günler böyle. Ahmet Tuna’ca konuşuyor ve hızla büyümeye devam ediyor. Birlikte 3. Bayramımızı geçirdik. Bayramda el öptü benim oğlum. El öperken hiç fotoğrafını çekmemişiz ama bayramlık birkaç fotoğrafı var.Tam küçük adam.

Bıdı Bıdı Ahmet Tuna

Anıları sıcağı sıcağına yazmayınca, hangini birini yazacağını bilemiyor insan ve unutuyor da. Ramazan ayının verdiği bir koşturmaca da var. Gündüz iş, akşam iftar davetleri derken eve geç gidiliyor.İşe başladığımdan beri evde pek düzen yok denebilir.Yemeği de annemde yiyince hadi çay yaptık için öyle gidin derken  eve gidiş en erken 23:00. Ahmet Tuna çok yorulduysa ve erken uyandıysa annemde uyumuş oluyor,büyüdükçe uykuları da güzelleşmeye başladı maşallah.Eğer başka bir yerdeysek eve dönerken arabada koltuğunda uyumuş oluyor.

13 ayını bitirdi 10 gün oluyor.Boyu 80 cm,kilosu 12.400. Gayet tosuncuk yani,göbüşü de var kocaman J göbüşün nerde deyince de açıp gösteriyor, birde şıp şıp vuruyor göbüşüne. Daha neler neler yapıyor aslında,akşamları ayı görünce “aydede” diyor elinle göstererek, annemin erik kompostusundan içtiğini anlatıyor hüpp diye içmiş”hüüpp ”yapıyor. Gözün,burnun,kulağın,saçın,dişin,ayağın,parmağın nerde? Onları uzun zamandır biliyor zaten.Müzik duyunca zıplıyor. Kedi görünce gel gel diyor,oyuncak hayvanlarını sorunca hepsini tek tek gösteriyor.Köpek nasıl yapar? Hav.Eşek nasıl yapar? Aai. Kedi nasıl yapar? Hav J Bir şey söyleyince anlamamış gibi ‘hee’ diyor.Yine söylüyorum yine ‘hee’ diyor.Biz kendi aramızda konuşurken  daha önceden bildiği bir şeyden bahsediyorsak hemen onu getiriyor,yada hadi gidelim dediysek hemen kapının önüne gidiyor.Elinde ki bir şeyi yerine koyar mısın oğlum diyorum, yerine koymaya çalışıyor.Özgür ruh benim oğlum kendi kendine bir şeyler buluyor,dolaşıyor kafasına göre. Pek bir zararı yok şimdilik, inşallah değişmezde,değişse de iyiye doğru değişsin. Allah dağına göre kar verirmiş. Ahmet Tuna çok sabır zorlayan bir çocuk değil hamdolsun.(Bunları yazarken bir yandan da nazar değmesin diyorum içimden)Biraz hareketli olsun o kadar da.

Büyüdükçe daha bir özlüyorum onu, burnumda tütüyor resmen. Önce Allah’a sonra anneme emanet. Allah dert keder vermesin,ayrılık vermesin.

Ahmet Tuna'lı Tatil

Ahmet Tuna ile ilk tatilimizi yaptık geldik, işe başladık yazısını yeni yazabiliyorum . Hayat git gide daha da mı zorlaşıyor ne ! Sevgili eşimle 5 yıldır aynı şirkette çalışıyorduk,birlikte gidip geldik onca zaman. Şimdi tatil dönüşü iş değişikli yaptı, yeni iş yerinde başladı. Tabi bana da çocuğu anneme bırakıp tek başıma işe gelmek kaldı ve daha bir çok zorluk. Henüz arabamız yok o yüzden Ahmet Tuna’yı babam alıyor,bende otobüse binip işe geliyorum.Zor gelmedi desem yalan olur.Ne diyeyim her şeye alışıldığı gibi buna da alışılır tabi,sağlık olsun yeter ki.

Ahmet Tuna ile ilk uzun yolculuğumuz (5 saat ) çok zor geçmedi yolun yarısından fazlasında uyuduk J Tatil boyunca da bizimle beraber gezdi , yemek yemek dışında çok sorun çıkarmadı. Hatta havası yaradı sanırım çok uyumak istedi, dez avantajı akşamları erken uyuduğu için bizim tatilin yarısını akşamları balkonda geçirmemiz oldu J İlk kez orda desteksiz yürümeye başladı,28 Hazirandı. Çimlerde koştu yuvarlandı,keyfi yerindeydi  olan popoya oldu, düşe kalka baya bir hırpalandı sanırımJ

                                             saçlar ıslak,suyu öyle seviyor ki.

Ege’nin suyu genel olarak soğuk olur ama bu sene bana daha bir soğuk geldi,hava da rüzgarlıydı Ahmet Tuna ona rağmen sudan korkmadı, Çok suda tutmadık üşümesin diye,havuzda sokmak istemedim. Kovasıyla kumlarda oynadı, dayanıklı çıktı bizim ki sıcak kumlarda zıp zıp yürüdü. Tatile annemlerle gittiğimiz için bende biraz rahattım. Bu yıl ki tatilimizde böylece bitti.Bana sorarsanız dinlenebildim mi ,hayır.Tatil dönüşü de bir tatile ihtiyacım vardı kısacası.

                                   Ayvalık Şeytan Sofrası'ndan güneş batışı manzarası

Ahmet Tuna 1 Yaşında

24.06.2012 Saat 12:46 iyi ki doğdun

Ahmet Tuna'm, canımdan bir parçam.. Bu sabah uyandığımda yanımdaydın kendimi geçen sene o saatlerde hayal ettim,nst'ye bağlı bir halde doğum sancısı çekiyordum, sonra doğduğun ve seni ilk gördüğüm ana gittim,bir annenin en mutlu olduğu anlardan birisidir eminim.Küçücük minnacıkken şimdi kocaman oldun.Seninle yaşadığım her an mutluluk verici, sahne sahne büyüyüşüne şahit oluyoruz, eski videolarına bakıyoruz bazen babanla, Ahmet Tuna bir zamanlar bu kadardı diyoruz .Yaşanan unutuluyor, işte böyle yazdıklarımız, çekilen videolar ve fotoğraflar o anları saklı tutuyor. Bu gün bizimle olduğun ve ömründen geçirdiğin ilk yılını kutladık, iyi ki doğdun ve iyi ki bizimlesin dedik. Sen çok farkında değildin ama keyfin yerindeydi ( ufak tefek mızıklanmaları saymasak ) :) Seni seven insanlar bizimleydi bir aile yemeği (mangal partisi) sonrasında benim uzun zamandır hayalini kurduğum pasta kesme merasimi yaptık, hayalini kurdum çünkü bazı sürprizler hazırladım; hem senin için hem misafirlerimiz için..Herkes günün sonunda mutlu ayrıldı, Alah dert keder vermesin en kötü günümüz böyle olsun güzel bir gün geçirdik sayende. Güzel fotoğraflarımız oldu :) Seni ne kadar çok sevdiğimi zaten sana hep söylüyorum buraya da yazayım istedim seni çok seviyorum, İYİ Kİ DOĞDUN BEBEĞİM ..

Hazırlık aşaması tema araştırması ile başladı tabak,bardak, peçete,afiş, fener , şapka,düdük, parti dünyası'ndan alındı.

Pasta seçimi temaya uygun arabalı,uçaklı pasta www.kurabiyemerkezi.com 'a yaptırıldı, sevgili Belgin'in ellerine sağlık hem görünümü hem tadı çok güzeldi, kesmeye kıyamadım ama kestik yedik tabi :)

Keçe happy birthday ve happy birthday mumlar www.tchibo.com 'un çok eski bir temasından, bulmuşken almıştım.

Hediyelerimiz magnet kovalar uğurböcegi'ne yaptırıldı. Sevgili Elif'in ellerine sağlık.

Çocuklar için hediyeler köpük baloncuklar tülle süslendi.

Siz yazın yıllar sonra Ahmet Tuna okusun kartları benim çalışmam 

( Hasan'ın yardımlarını da unutmayayım )

Doğum günü hazırlıklarımızı böyle sıralaya bilirim, sonuç itibariyle hayalimde ki gibi bir organizasyon oldu. Fotoğraf seçmekte çok zorlandım çünkü hepsi çok güzeldi. Çeken kişi Hasan olunca böyle güzel kareler güzel çekimlerle ölümsüzleşti. Seçtiğim bazı kareleri paylaşıyorum bir blog yazısıyla hatıra olsunlar.

                                  Anneannesi ve dedesinin ilk yaş hediyesi kırmızı bisiklet.

Ahmet Tuna Büyürken

Geçen sene bu zamanlar Ahmet Tuna’nın doğmasını bekliyorduk , doğdu da üstünden 1 yıl geçti bile Pazar günü ilk doğum günümüzü kutlayacağız. Eski videoları izliyoruz arada ,o zaman sanki hiç bebek olmamış gibi geliyor. Öyle hızlı değişmiş ki duygulanıyor insan. Artık adım atabiliyor koltuktan kendi kendine inebiliyor. İlk adımlarında heyecanlanıyormuş insan bir o yana bir bu yana yürüttük durduk J zaten artık öyle oturup oyuncaklarla oynamak nerde  eskidendi o, şimdi bir yere tutunup kalkıp keşfetme peşinde. Eğer mesafe uzunsa duvara tutuna tutuna istediği yere gidiyor yada bizim  elimizden tutup kaldırıyor normal yürümede değil nereye koşturuyorsa artık bir oraya bir buraya.

Geçtiğimiz Pazar babalar günüydü babalar günü tişörtüyle dolaştı bütün gün, her hali çok tatlı ne giyse yakışıyor yavruma J ( tişörtte ki yazıya dikkat )

Kendi kendine bir şeyler konuşuyor öyle hoşuma gidiyor ki ‘bıdı bıdı bıdı’ diyorum o da bana’ bıdı bıdı bıdı’ diyor J konuşsa bir diyorum, bana bir şeyler anlatsa. Her hali mutlu ediyor işte, ortama mutluluk veriyor. Fotoğrafta da park keyfimiz,kaydıraktan kayarken en kadarda mutlu.